KANDAHAR
Mohsen MAKHMALBAF
Hoe heet je ?
Nafas.
Wie ben je ?
De nicht van de bruid.
Ik was altijd ontsnapt aan de Afghaanse vrouwengevangenissen.
Maar vandaag zit ik opgesloten in elk van die gevangenissen...
... alleen voor jou, mijn zus.
Je schreef dat de situatie...
... in Afghanistan verslechterd was...
... dat de meisjesscholen gesloten waren...
... dat de vrouwen verbannen waren uit het openbare leven...
... en dat je het niet meer zag zitten.
Net op het moment dat ik je uit Afghanistan probeerde te krijgen...
... ontving ik je onverwachte brief.
Ik was er kapot van.
Je schrijft dat je zelfmoord wil plegen...
... tijdens de laatste eclips van de 20ee eeuw.
Je zegt dat ik alles uit het leven moet halen...
... omdat ik op een veel betere plek woon.
Wat neem je op in dit lawaai ?
Dit is mijn zwarte doos.
Als ik neerstort of niet terugkom...
... zullen enkele mensen toch weten waarom.
Wanneer heb je die brief gekregen ?
Een maand geleden.
Maar voordat ik hem kreeg, was hij al 2 maanden met vluchtelingen meegereisd.
Waarom ga je toch als je nog maar drie dagen meer hebt ?
Ik ben al 25 dagen onderweg.
Ik wou Afghanistan binnenkomen via Iran, Pakistan of Tadzjikistan...
... maar aangezien ik journalist ben...
... en over de situatie van de vrouw schrijf...
... heb ik moeite om aan 'n visum te komen.
Ik probeer de Iraanse grens...
... en Zuid-Afghanistan te bereiken met een helikopter van het Rode Kruis.
Ik hoop dat ik Kandahar langs de kortste weg kan bereiken.
Ik heb nog slechts drie dagen tot de eclips.
Hallo, met Magda.
Maak je klaar.
Hallo, met Magda.
Het is ontzettend druk vandaag.
Een man van veertig, linkerbeen...
Juffrouw Nafas, je hebt besloten...
... naar Afghanistan te gaan.
Ik zal een familie zoeken die te vertrouwen is...
... waarmee je meekunt.
Als iemand wat vraagt, zeg je maar dat je...
... bij de familie hoort...
... dat je de dochter of echtgenote bent...
... om geen argwaan te wekken.
Attentie, meisjes...
... dit is jullie laatste schooldag...
... aangezien jullie terugkeren naar Afghanistan.
Daar kunnen jullie niet naar school.
Je zult thuis moeten blijven.
Maar jullie mogen de moed niet opgeven.
Als de muren hoog zijn, is de lucht nog hoger.
Ooit zal de wereld jullie lot zien en jullie te hulp komen.
Als ze jullie niet komen helpen...
... zullen jullie het zelf moeten doen.
Doe je ogen dicht en stel je voor dat je een mier bent.
Als je doet alsof je een mier bent...
... kan je je ogen dicht doen...
... en dan lijkt je huis vanzelf groter.
Applaus !
Hier aan de Afghaanse grens leren meisjes die teruggaan naar Afghanistan...
... de gevaren van landmijnen.
Ze leren dat ze moeten afblijven van poppen...
... zoals die waardoor jij je benen verloor tijdens onze vlucht.
Zo zullen zij hun benen niet kwijtraken.
We gaan even oefenen.
Ik gooi 'n pop en trap erop.
Als ze lawaai maakt, ben ik dood.
Ik doe mijn ogen dicht en gooi de poppen op de grond.
Het is maar goed dat je niet weet dat al twintig jaar...
... in Afghanistan elke vijf minuten...
... iemand omkomt door een landmijn, oorlog, honger of dorst.
Anders zou je om de vijf minuten de hoop hebben opgegeven...
... en zelfmoord willen plegen.
De kampleider verzamelde alle families die terugkeren...
... om ze op de foto te zetten.
Ik kan er een kiezen om mee te gaan als derde of vierde vrouw.
Ik maak me vooral zorgen...
... over de reactie van de vrouwen.
Omdat ze helemaal gesluierd zijn...
... kan ik niet raden hoe ze tegenover me staan.
Een, twee, drie. Mooi.
Ga een beetje naar achteren.
Kijk naar mijn hand.
Niet bewegen.
Ik weet niet of het 't huidige regime is...
... dat de vrouwen verplicht de burqa te dragen...
... of dat 't de Afghaanse cultuur is die het regime verplicht...
... de vrouwen gesluierd te houden.
Niet bewegen. Kijk naar mijn hand.
Kijk naar mij.
In Afghanistan heeft elke ethnische groep...
... een eigen naam en beeld:
Hazara's, Oezbeken...
... Turkmenen, Tadzjieken, Kirgiezen...
... Noeristani, Mongolen, enzovoorts.
Maar de vrouwen in het land...
... de helft van de bevolking, hebben naam noch beeld...
... omdat ze gesluierd zijn.
Misschien worden ze daarom siya sar of zwartkoppen genoemd.
Zie je die zwartkop daar ?
Ja.
Als ik je 100 dollar geef...
... ben je dan bereid haar veilig tot Kandahar mee te nemen ?
Als iemand je onderweg iets vraagt...
... speel je gewoon komedie...
... en zeg je dat ze je vierde vrouw is.
Waarom zou ik komedie spelen ?
Ik heb twee Hazara vrouwen, een die Pasjtoe spreekt...
... en mijn Oezbeekse vrouw is dood.
Met een Tadzjiekse zal ik heel Afghanistan hebben.
Ik ga een foto maken.
Niet bewegen. Kijk naar de camera.
Zet deze V.N.-vlag op de auto, ze zal je beschermen.
Neem allemaal wat dollars voor onderweg in Afghanistan.
Denk erom, we hebben je foto in 't dossier...
... kom dus niet terug om dollars te vragen.
Begrepen ?
Mevrouw...
Nee, dank u.
Laatste berichten over de eclips.
De laatste eclips van de 20ee eeuw zal over 2 dagen plaatsvinden.
Ze is te zien in West-Iran, komt daarna door Afghanistan...
... om dan door te trekken naar het Indische subcontinent.
Het wordt laat. Waarom rijden we niet verder ?
Wil je niet eten ? - Wat moet ik eten, ik ben te laat !
Doe eerst je burqa over je gezicht.
Het is een kwestie van eer. We zijn gelovig.
Andere mannen mogen mijn vrouw niet zien.
De mensen zullen me uitlachen...
... als jij je burqa niet draagt.
De burqa is geen versiering.
Het is een sluier om jezelf te bedekken.
Om je te bedekken !
Goed, ik laat hem naar beneden, maar ik ben niet echt je vrouw.
Je bent inderdaad mijn vrouw niet, maar wat moet ik...
... tegen het geroddel beginnen ?
Ze zullen zeggen: "Zijn vrouw is niet behoorlijk gekleed."
Een burqa is geen versiering. Het gaat om mijn eer.
Vertrekken we nu ?
Ik zal 't de chauffeur zeggen. Hij eet nog.
We vertrekken zodra hij klaar is.
Ga de zwartkoppen zeggen dat ze opschieten.
Maak wat voort, het wordt tijd.
Waarom jaag je ons zo op, zuster ?
We komen heus wel in Kandahar.
Ik moet er morgen zijn.
Laat de meisjes hun nagels doen.
Ik zeg hen op te schieten...
... maar ze zou nog uren kunnen blijven om nagellak voor je te kiezen.
Weet je nog dat je je nagels vroeger paars lakte ?
Draag je nog altijd gekleurde armbanden ?
Maak je nog muziek als je handen bewegen ?
Doe je je haar nog in vlechten ?
Wie vlecht je haar als ik er niet ben ?
Wacht nog twee dagen, dan ben ik bij jou.
Wat wilt u van hen ?
Laat los ! Laat los !
Niet huilen !.. Dank u, God.
De hemel zij dank !
God is genadig. God is goed.
Moge hij u een goede gezondheid geven. Dank u voor alles.
Dit zijn onze enige bezittingen !
God is groot en genadig. Moge hij u een goede gezondheid geven.
Dank u, mijn God !
Stilte !
Wat is een zwaard ?
Een wapen om Gods bevel uit te voeren.
Het hakt de hand af van de dief en het hoofd van de moordenaar.
Herhaal.
Stilte !
Wat is een Kalashnikov ?
Een halfautomatisch wapen met kruitlading en veer.
Het doodt wie leeft en vernielt alles eromheen.
Je hebt een fout gemaakt. Begin opnieuw.
Een halfautomatisch wapen...
... met kruitlading en veermechanisme.
Het doodt al wie leeft, vernietigt de lichamen...
... en verminkt de lijken van de doden.
Herhaal.
Stilte.
Waarom buig je niet ? - M'n rug doet pijn.
Zeg de koran op.
Nee. Zeg jij op.
Zeg het zoals hij.
Je kent het niet.
Hoe komt dat ?
Leer het. Je kent het niet. Je doet alleen het ritme na.
Nee, zo niet.
Zo hoort het.
Nee, zo niet. Je hebt het niet geleerd. Waarom ?
Zeg het op zoals het hoort...
... of ik stuur je weg.
Je zit ergens anders met je gedachten.
Nee, zo niet. Ga je moeder halen.
Ga verder.
Mullah ! - Ja.
Gegroet.
Hoe maakt u het ? - Goed, dank u.
Ik ben de moeder van Khak.
Waarom hebt u hem weggestuurd ?
Hij studeert niet. Anders had ik hem niet weggestuurd.
Help hem studeren, mullah.
Mullah ! Hij studeert echt wel. Gooi hem niet uit de school.
Ik heb hem al vaker weggestuurd.
Hij leert niet op school. Hij wordt nooit mullah.
Stuur hem maar naar Iran om te werken.
De etenstijd is om, was jullie voor het gebed.
Khak !
Je werkt niet genoeg om mullah te worden.
Ga je omkleden.
Eet fatsoenlijk...
... we gaan ophouden met eten.
God zegene de mullah, hij heeft mijn zoon aanvaard.
Waarom ? Hij stuurt die van mij weg.
Mijn zoon heeft geen vader, hij is op een mijn gelopen.
We zijn alleen en hebben geen eten.
Mijn zoon heeft ook niets te eten.
Hij moet studeren. Hij is te klein.
Hij kan nog niet gaan werken.
U hebt 200 dollar gekregen om me mee te nemen en nu laat u me achter ?
Je hebt gezien hoe we beroofd werden.
We moeten terug naar Iran.
Ik moet naar mijn zus in Kandahar.
Ik moet naar Iran. Afghanistan is onveilig.
Zal ik de koran zeggen voor uw doden ?
Wij zijn zelf de doden. Zeg hem voor ons.
Wat moet ik nu beginnen ?
Kom met ons terug naar Iran.
Waarom nam je me helemaal mee als je halverwege terugkeert ?
Afghanistan is ons vaderland en we willen terugkeren.
Maar nu zijn er alleen slachtpartijen, hongersnood en ellende.
Ik moet terug naar Iran met mijn familie. - En wat moet ik doen ?
Je kunt met ons terugkeren naar Iran.
En anders neem je een rijtuig naar Kandahar.
Zal ik de koran zeggen voor uw doden ?
Het spijt ons. Jouw weg is gevaarlijker dan de onze.
Neem jij de V.N.-vlag maar, misschien heb je er wat aan.
Hier, jongen.
Niet aan poppen komen als je ze ziet.
Zal ik de koran zeggen ?
kan je me meenemen naar Kandahar ? - Nee, de weg is te slecht.
Je moet een halve dag lopen, daarna kan je 'n rijtuig zoeken.
Waar ga je naartoe ? - Naar Kandahar.
Hoeveel betaal je me ?
Is het ver ? - Drie dagen.
Ik heb maar twee dagen de tijd.
Als je traag gaat, is het drie dagen, twee als je vlug gaat en een als je rent.
Ik zal rennen. - Hoeveel betaal je ?
Hoeveel wil je ? - 50.000 afghani.
Ik heb geen Afghaans geld. Wel dollars.
50.000 dollar. - Wat zeg je nu ?
50.000 afghani is een dollar !
Een dollar is niks. Ik wil 50.000 dollar.
Ik geef je 50 dollar. Goed ?
Doe je burqa omhoog, zodat ik je kan zien.
Waarom ? - Om te zien of het geen valstrik is.
Kijk me aan.
Ben jij wel eerlijk ? - Het is in orde.
We vertrekken.
De oude man liet me in het eerste Afghaanse dorp achter.
Hij keerde met zijn familie terug naar Iran.
Ik volgde een jongen die ik op 'n begraafplaats vond.
Zijn naam was...
Hoe heet je ? - Khak.
Hoe kom je aan geld ?
Hoe kom jij aan geld ?
Ik ben studente. Ik krijg een studiebeurs.
Ik verdien de kost met mijn stem.
Hoe kan je daarmee geld verdienen ?
Geef me een dollar, dan laat ik 't je zien.
Ik heb je al 50 dollar gegeven. - Dat is om je naar Kandahar te gidsen.
Oké, hier heb je nog 'n dollar. Zing nu.
Goed, ik zal zingen.
Maar niet kijken. - Waarom ?
Ik ben verlegen. Ik zing als je voorop loopt.
Goed.
Niet kijken.
Waarom niet ? - Ik ben verlegen.
Ik verzamel al wat ik kan om je hoop te geven...
... zoals de stem van deze jongen.
Kunnen jongens in de steegjes van Kandahar zingen ?
Kunnen meisjes verliefd worden op hun liedjes ?
Kan de liefde door de burqa heen ?
Hier zijn twee wegen. We moeten de langste nemen.
Ik heb geen tijd, we nemen de kortste weg.
Je hoeft niet bang te zijn.
Ik neem de langste weg om spullen te zoeken...
... die ik kan verkopen voor mijn moeder.
De jongen geeft me een raar gevoel.
Ik krijg geen hoogte van wat hij denkt.
Hij zond me deze kant op en nam zelf een andere weg.
Hij is mijn gids.
Misschien had ik hem niet ineens moeten betalen.
Misschien had ik hem nog 25 dollar moeten beloven.
Als ik hem terugvind, zeg ik...
... dat hij 25 dollar extra krijgt...
... als hij me naar Kandahar brengt.
Khak ! 25 dollar extra als je me erheen brengt !
Khak ! Khak !
Waar ben je ?
Ik heb een mooie ring gevonden !
Een mooie ring !
Ik verkoop hem voor 5 dollar !
Kijk wat een mooie ring !
Wil je hem kopen ?
Hij past bij je ogen !
Het is maar vijf dollar !
Kijk hoe mooi ! Wil je hem kopen ?
Ik ben ziek geworden.
Ik weet niet of het van het drinkwater is...
... van het geraamte dat ik zag liggen...
... of van het geweld dat ik overal zie, tot in het spel toe.
Op mijn reis voert alles oorlog.
Honden tegen elkaar, vogels tegen elkaar...
... mensen tegen elkaar.
Bij een hanengevecht dacht ik terug aan de dag, na moeders dood...
... toen papa met ons uit Afghanistan vluchtte.
Weet je die dag nog ? Onderweg zagen we een hanengevecht.
De mensen bleven staan kijken.
Papa en ik gingen in het spektakel op...
... maar jij had een pop zien liggen in het zand.
Je rende ernaartoe en ze ontplofte en jij was je benen kwijt.
Papa stuurde me verder met een andere familie vluchtelingen...
... zodat hij bij jou kon blijven tot je wonden genazen.
Maar ze genazen niet.
Vader stierf en jij bleef alleen achter.
Hoe heet je ?
Nafasgul.
Wie is er ziek ?
Mijn moeder.
Wat heeft ze ?
Haar buik doet pijn.
Braakt ze haar eten uit ?
Braak je je eten uit ?
Nee.
Gaat ze vaak naar de wc ?
Ga je vaak naar de wc ?
Nee.
Wat heeft ze vanmorgen gegeten ?
Wat heb je vanmorgen gegeten ?
Ze heeft buikpijn.
Heeft ze een zware maaltijd gebruikt ?
Had je gisteravond een zware maaltijd ?
Ik heb niks gegeten.
Ze was ziek, ze heeft niks gegeten.
En had ze gistermiddag pijn ?
Had je gistermiddag pijn ?
Ja.
Heeft ze bedorven vlees gegeten ?
Heb je bedorven vlees gegeten ?
Ik was ziek, ik heb niks gegeten.
Ze was ziek, ze heeft niks gegeten.
En gisterochtend ?
Ik was ziek, ik heb niets gegeten.
Ze was ziek, ze heeft niks gegeten.
Zeg dat ze wat dichterbij komt.
Mond open.
Ze moet aah zeggen.
Zeg dat ze nu eens hoest.
Zeg dat ze met haar ogen bij 't gaatje komt.
Ga met je ogen bij het gaatje.
Ze heeft bloedarmoede.
Heb jij ook buikpijn ?
Ja. - Sinds gisteren ?
Al drie dagen.
Ze hebben hier 'n bakker nodig, geen dokter.
Eet drie keer per dag van dit brood.
's Morgens, 's middags en 's avonds.
MEDISCHE HULP
Wie is de zieke ? - Mijn zus.
Wat heeft ze ?
Haar buik doet pijn.
Ze braakt al haar eten weer uit en moet constant naar de wc.
Wat heeft ze gegeten ? - Water en brood.
Wat voor water ?
Van de put. - Dat is heel gevaarlijk.
Hier moet je water altijd koken.
Geef haar dit te drinken.
Ze heeft koorts.
Zeg dat ze bij het gaatje komt.
De dokter wil je onderzoeken.
Ga bij het gaatje.
Het kan malaria zijn.
Het is geen malaria.
Wat ?
Ik weet dat het van het water uit de put is.
Zeg het in het Engels.
Ik heb in geen jaren een patiënt Engels horen praten.
Zeg dat ze haar oor voor 't gaatje houdt.
Ik ben dokter. Je kunt me vertrouwen.
Waar kom je vandaan ?
Waar ga je naartoe ?
Wat kan ik doen om te helpen ?
Zeg dat ze haar mond bij het gaatje houdt.
Ik ben Afghaanse, maar woon in Canada.
Ik ga naar Kandahar...
... om mijn zus te redden.
Ze wil zelfmoord plegen tijdens de eclips.
Ik heb iets voor je.
Noten. Eet maar op.
Wie is die jongen ? Ken je hem ?
Zeg dat ze diep ademhaalt.
Je moet ademhalen... Zo...
Ik ken hem niet. Ik gebruik hem als gids.
Ik kwam hem tegen op een begraafplaats.
Hij was zowat de enige die me naar Kandahar wou brengen.
God, dat is heel gevaarlijk.
Ze is ernstig ziek. Zeg dat ze dichterbij komt.
Je bent heel ziek. Hou je oor dichterbij.
Hij is niet te vertrouwen. Stuur hem weg.
Uit armoede zijn ze tot alles in staat.
Hoeveel heb je hem betaald tot hier ?
Zeg haar diep adem te halen.
Je moet diep ademhalen.
Hoeveel heb je hem betaald ?
Vijftig dollar.
Het is heel gevaarlijk.
Betaal hem en stuur hem weg. Zeg dat je alleen verdergaat.
Kandahar is twee dagen lopen. Ik kan je met 'n rijtuig brengen.
Stuur de jongen weg.
Dag, dokter.
Wil je mijn kippen kopen ? - Als ze gezond zijn.
Khak, kom even hier.
Wat is er ?
Ik heb je 50 dollar gegeven.
Ik doe er nog eens 50 bij.
Ga nu maar naar huis. Ik ga alleen verder.
Je haalt 't nooit. Er zijn landmijnen en rovers.
Je bent te traag. Ik heb haast.
Jij bent traag. Je bent ziek. Ik zal vlugger lopen.
Ik ben ziek, ik kan niet meer. Ga terug naar huis.
Geef me een dollar voor de ring.
Nee, je hebt hem van de hand van een dode gehaald.
Hij is schoon !
Het geraamte was schoon. Je moet hem kopen !
Ik wil hem niet. - Het is een mooie ring. Een dollar.
Doe hem weg, ik wil hem niet. - Een dollar maar.
Nee. Ga terug naar huis.
Hij past bij je ogen.
Koop hem, het is niet duur.
Ik wil hem niet.
Tot kijk dan. Ik ga weg.
Dit zijn zieke kippen. Je moet ze niet verkopen of opeten.
Hier, ga brood kopen.
Wapens, het enige moderne in Afghanistan.
Juffrouw, kom achter 't gordijn vandaan.
Waar komt u vandaan ?
Ik ben een zwarte Amerikaan.
Wat doet u hier ?
Het is een lang verhaal.
Schrik maar niet.
Ik moet ook achter 't gordijn vandaan komen.
Dit is een mannenburqa, precies zoals jij op je hoofd...
... een vrouwenbaard hebt.
Ik heb geen baard.
Daarom moet ik deze baard elke dag aan- en uitdoen.
Misschien zullen ze ooit begrijpen dat die gordijnen echt weg moeten.
Koop je de ring ? - Nee, zei ik toch.
Hij is mooi en past bij je ogen. Ik geef hem je.
Ik wil hem niet. - Waarom niet ?
Omdat hij van een dode komt.
Het geraamte was schoon.
Hier, ik geef hem je.
Ik wil hem niet. Je hebt hem van 'n dode genomen.
Hij is schoon. Pak aan, ik geef hem je.
Nee.
Neem hem toch maar.
Als je hem niet wilt...
... geef hem dan aan je zus.
Ik wil niet. - Waarom ? Geef hem aan je zus.
Geef op, en ga dan naar huis.
Ik ben hier met een doel. En jij ?
Om God te zoeken.
En heb je hem gevonden ?
Waarom blijf je dan ? - Ik ben nog steeds op zoek naar God.
Waar heb je geneeskunde gestudeerd ?
Ik ben geen dokter. Ik kwam om te vechten.
In het begin dacht ik dat de weg naar God...
... in de strijd tegen de Russen lag, aan de zijde van de Afghanen.
Toen de Afghanen de zege behaalden...
... begon de strijd om God.
De Pasjtoe zeggen dat God met hen is.
De Tadzjieken zeggen dat God met hen is.
Ik vocht met de Tadzjieken tegen de Pasjtoe...
... en later met de Pasjtoe tegen de Tadzjieken.
Op een dag vond ik twee kinderen, heel ziek.
Ze lagen langs de weg. Ze waren stervende.
Het ene 'n Pasjtoe, het andere 'n Tadzjiek.
Toen besefte ik dat ik God zou vinden...
... als ik deze mensen hielp genezen.
Hoe kan je dat als je geen dokter bent ?
De medische basiskennis van 'n Westerling...
... is veel groter dan wat zij kennen.
Hier sterven ze aan simpele ziekten...
... van de honger...
... van de kou...
... diarree...
... van de wormen in het vuile drinkwater.
Pas op !
Ga liggen !
Er staat een man met een geweer.
Ik weet niet of het een rover of een patrouille is.
Als het een rover is, zal ik opschieten. En anders zeg ik dat we getrouwd zijn.
Ik ben Tabib Sahib, en jij ?
Nafas.
Nafas. Ze heet Nafas.
Ik heet Tabib Sahib. Zij heet Nafas...
We zeggen dat we twee kinderen hebben.
Een dochter, Nafasgul...
... en een zoon genaamd...
Khak.
Ja, Khak.
Ik heet Tabib Sahib, zij Nafas...
... onze dochter heet Nafasgul...
En onze zoon ?
Khak.
Alstublieft...
... breng me naar het Rode Kruis.
Kom maar overeind.
Hier is iedereen een gevaar of een kans.
Die man is een kans om goed te doen.
Breng me naar het Rode Kruis.
Klim erop, dan kunnen we praten.
Waar ga je naartoe ? - Naar het Rode Kruis.
Mijn vrouw verloor haar benen door 'n mijn.
Ze hadden haar tijdelijke protheses gegeven voor een jaar.
Ze kan er niet meer mee lopen.
Vandaag moet ik ze voor nieuwe gaan ruilen.
Wat een ellende.
Hoe heet je ? - Hamdallah.
Was je aan het front ? - Nee, op het land.
Ik liep op een mijn.
Heb je pijn ? - Heel veel.
kan je goed slapen ? - Nee.
Ik zal je medicijnen geven.
Je moet wachten.
Ik ben mijn hand kwijt. Geef me een hand.
Liep je op je handen ?
Nee, ik was op weg naar Kandahar.
Er lagen mijnen en ik dacht niet na. Ik raakte een mijn aan met m'n hand.
Ik heb geen familie meer. Ik had vier broers.
Ze liepen allemaal op mijnen, alleen ik ben over.
Ik heb geen huis en geen geld. Ik ben mijn been kwijt.
Hier hebben ze me twee dozen penicilline gegeven...
... maar geen been.
Ze liegen tegen ons. Altijd maar beloven.
Ze hebben geen medicijnen of benen.
Een mens kan niet slapen.
Ik ben mijn hand kwijt. Geef me alstublieft een hand.
Hier hebben we alleen maar benen.
Geef me dan benen.
Je hebt zelf benen. Wat moet je ermee ?
We trekken door de woestijn.
Het ligt er vol mijnen. Zo heb ik toch reservebenen.
Wat is er met je gebeurd ?
Ik ging naar mijn werk en liep op een mijn.
Het doet pijn.
Hoe heet je ? - Ebrahim.
Wat voor werk doe je ? - Ik ben arbeider.
Hoe oud ben je ? - Twintig.
Je moet wachten.
Waarom kom je elke dag ?
Ik kom niet elke dag. Alleen vandaag.
Geef me een been.
Zie je dan niet dat de anderen geen benen hebben ? Jij hebt er twee.
We hebben hier geen handen.
Ik verloor mijn been tijdens het werk.
Niet aankomen ! Het doet pijn.
Ik doe al vier maanden geen oog dicht.
Ik kom niet voor mezelf.
Ik kan niet iedere dag komen. Geef er dan een voor mijn vriend.
Hij heeft niemand.
Zijn ouders zijn oorlogsmartelaars.
Ik ontferm me over hem.
Ik ben mijn benen verloren op het veld.
Ik genees maar niet. Niemand zorgt voor ons.
We hebben geen medicijnen, we kunnen niet slapen.
Mijn vriend heeft niemand. Ik kom benen halen voor hem.
Echt waar.
Ik geloof je niet. - Ik lieg niet !
Als je er geen voor hem geeft...
... geef me dan een paar voor mijn moeder.
Ze is allebei haar benen kwijt.
Ik ging met haar naar het ziekenhuis en ondersteunde haar arm.
Toen viel ze.
Er lag een mijn en ik ben m'n been kwijt.
Probeer hiermee te lopen. - Zelfs met krukken heb ik pijn.
Ook 's nachts ? - Dag en nacht.
Je moet geduld hebben. We hebben ze besteld.
Dokter, geef me benen voor mijn moeder.
Ze moet zelf komen.
Ze is haar benen kwijt, ze kan niet komen.
Ik geloof je niet. Elke dag verzin je wat anders.
Ik kom niet elke dag. Vandaag is het de eerste keer.
Geef me een stel benen voor haar.
Kom mee.
Ik geef je een voorlopig stel...
... op voorwaarde dat je niet terugkomt.
Beloof je het ?
Neem maar mee.
Dat zijn geen goeie. Daarmee kan je niet lopen !
Geef me een goed stel.
Dit zijn tijdelijke benen. Ik heb geen andere.
Daar kan je niet mee lopen. Ik wil goeie benen.
Die zijn voor iemand anders.
Hij wacht er al een jaar op.
Geef me goeie benen, alstublieft.
Nee. Ga nu weg.
Nee. Ga weg, vooruit !
Heb je heel veel pijn ?
Ja, ontzettend veel pijn.
Nu op dit ogenblik of vooral 's nachts ?
Dag en nacht.
Heb je het nog altijd even druk ?
Dertig mensen. Zeven per dag. Het is vreselijk druk.
En de anderen ? - Die wachten.
Hoe is het met jou ? Wat doe je ?
Ik ? Mijn werk is... als altijd.
Ik zie veel mensen. Honger is een groot probleem.
Malaria, mensen met wormen...
En daar komt de droogte nog eens bij.
Je kunt je dus indenken hoe 't gaat.
Wat doe je hier ? - Ik heb 'n bijzonder probleem.
Deze jongedame wil naar Kandahar. Ik kan haar niet brengen.
Waar is haar man ? - Heeft ze niet.
Wat doet ze hier ? - Vraag 't haar, ze spreekt Engels.
Ik moet naar Kandahar.
Ik kan u niet helpen. Als u een week wacht...
Nee, ik moet er zo vlug mogelijk heen. Mijn zus heeft me nodig.
Waarom ? - Ik ben Afghaanse...
... maar we zijn jaren geleden gevlucht.
Mijn zus bleef achter. Ze heeft me nodig, ik moet erheen.
Deze week kan 't niet. Volgende week gaan we naar Kandahar.
Als u kunt wachten.
Weet u iemand die kan helpen ?
Dit zijn mensen zonder benen, zij kunnen vast niet helpen.
Maar 'n halfuur geleden was er 'n man...
Als u hem achterna gaat, kunt u hem wel inhalen.
Is het veilig om te gaan ?
Ik moet er echt naartoe. Mijn zus is er.
De ene dag wordt er gevochten...
... de andere is het rustig. Je weet 't nooit.
Hier, dat is voor je vrouw.
Ze moet wel voorzichtig zijn.
Als ze ze breekt, moet ze weer een jaar wachten.
Ze zijn vreselijk groot.
Die passen haar nooit.
Het is haar maat. - Het is een mannenmodel.
Ze moeten stevig zijn.
Je vrouw moet erop lopen.
Ze moeten goed zitten.
Had ze moeite met de tijdelijke ?
Mevrouw !
Ze zijn te groot. Het is haar maat niet.
Mijn vrouw heeft kleine benen.
Het gaat niet om hoe ze er uitziet.
Ze zijn te zwaar.
Ze moeten stevig genoeg zijn om mee te kunnen lopen.
De mensen wachten er een jaar op...
... en jij zou ze niet willen ?
Ze zijn voor 'n man, niet voor 'n vrouw.
Het is niet om mooi te zijn, maar om goed mee te lopen.
Ze zijn voor 'n man, niet voor 'n vrouw.
Wat doe je nu ?
Ik neem deze, dit is haar maat.
Wat zeg je nou ? Die zijn voor iemand anders.
Een vrouw komt ze halen.
Ze heeft er 'n jaar op gewacht, net zoals jouw vrouw.
Mijn vrouw kan niet lopen met een stel mannenbenen.
Het gaat erom dat ze vlot kan lopen.
Mevrouw, kijk. Deze zijn haar maat.
De andere passen niet. Ze zijn veel te groot.
Kijk, dit zijn haar trouwschoenen.
Deze voeten passen, dit is haar maat.
Magda !
Ja ?
Ik heb hem tijdelijke benen gegeven
en hij is die kant opgegaan.
Je kunt hem achterna gaan.
Ken je niemand anders die ons naar Kandahar zou kunnen brengen ?
Ja, er is een man. Ik kan 't vragen. Kom maar mee.
Pardon, ga je naar Kandahar ?
Nee, wat zou ik daar moeten ?
Kijk naar de schoenen. Ze passen perfect rond de voet.
Ik neem deze.
De andere moet ik niet.
Mijn vrouw zal ze niet willen. Ze huilt de hele tijd.
Waar ga je naartoe ? Wat doe je ?
Hallo, Magda hier.
Het is razend druk, er zijn veel mensen.
Een man van veertig, linkerbeen.
Ongeveer 70 centimeter.
Een man van 22, beide benen vanaf de knie.
Wil je deze benen kopen ?
Klim erop, dan praten we.
Wil je mijn benen kopen ?
Goddank heb ik mijn benen nog.
Een reservestel kan nooit kwaad.
Ze waren van mijn moeder.
Ze heeft ze nooit gebruikt, ze zijn zo goed als nieuw.
Met de mijnen overal kan je beter een reservestel hebben.
Bij het Rode Kruis moet je er een jaar op wachten.
Ik verkoop ze niet duur.
Ga je naar Kandahar ? - Nee.
Van wie zijn die benen ?
Van mijn moeder, God zegene haar.
Ze was oud, vastgekluisterd aan haar bed.
Ze heeft de benen nooit gebruikt.
Met 't beetje geld dat je geeft, kan ik haar begraven.
Regel het met hem. Ik heb in Kandahar in de cel gezeten.
Anders zou ik je brengen.
Wilt u me naar Kandahar brengen ?
Nee, dat gaat niet.
Waarom niet ? - Ik heb een probleem.
Ga er met meneer naartoe.
Ik ben een vrouw alleen. Ik vorm geen enkel gevaar.
Breng me naar Kandahar.
Als ik dat doe, zal iedereen vragen waar ik m'n hand verloor.
Als ik dan zeg "Op het werk", zullen ze me niet geloven
en zeggen dat ik tegen hen vocht.
Ze zullen ook naar m'n gezicht vragen.
Waarom help je haar niet ? - En jij zelf ?
Ik geef je 4 laks als je mevrouw naar Kandahar brengt.
Ik kan niet naar Kandahar.
Koop m'n benen voor onderweg.
Hij heeft een probleem. Hij kan niet meegaan.
Je bent een lafaard. - Nee. Waarom ga je zelf niet ?
En als ik je 100 dollar geef ?
100 dollar is te weinig voor Kandahar.
Je bent laf. - Helemaal niet.
Honderd dollar is niks. - En honderdvijftig ?
Zelfs voor honderdvijftig ga ik niet.
En als ik tweehonderd betaal ?
Hoeveel ? - 200.
200 dollar ?
Ik moet erover nadenken. Ik ga mijn spullen halen.
Ik kom dadelijk terug om je te vergezellen.
Geef alvast 4 laks voor de benen,
daarna kom ik terug en breng ik je naar Kandahar.
Ik betaal je niks, dan kom je sneller terug.
Nee, betaal. Je wilt me beduvelen. Geef het geld.
Ik ga na of de weg veilig is, daarna breng ik je.
Geef me mijn 4 laks. - Als je terugkomt.
Geef me 4 laks.
Wacht hier op me.
Ik wacht. Maak voort.
Ik heb mijn ziel voor deze reis gegeven
en ik volg wegen die ik nooit heb genomen
zodat ik je een reden tot leven kan geven.
Ik ging door de woestijn van droge papavers
en ontmoette onbekenden
om hoop voor jou te putten uit hun dromen.
En nu breng ik je duizend heldere redenen om te leven.
Ik geloof nu dat iemand die een been verloor
en geen kampioen hardloper wordt,
dat aan zichzelf te danken heeft.
Ik ben bang dat hij niet te vertrouwen is.
Als je ermee overweg kunt, neem het mee.
Nee. - Waarom niet ?
Ik heb het niet nodig.
Wat kan ik voor je doen ?
Ik weet het niet.
Misschien kan je iets zeggen voor mijn zuster.
Je kunt iets zeggen over het leven of hoop voor haar.
Over hoop ?
Hoop ?
Een mens heeft een reden nodig om te leven.
En in moeilijke omstandigheden
is hoop die reden.
Het is natuurlijk abstract.
Voor wie dorst heeft, is het water.
Voor wie honger heeft, brood.
Voor wie eenzaam is, is het liefde.
Voor een volledig gesluierde vrouw
is hoop dat ze ooit gezien wordt.
Wat vind je daarvan ?
Heb je daar wat aan ?
Ikzelf niet.
Mag ik het alleen proberen ?
Natuurlijk.
Het enige echte obstakel op mijn tocht
is de zon die zo oneerlijk met me concurreert.
Ik heb altijd gedacht
dat als ieder van ons met kaarslicht scheen,
we geen zon nodig zouden hebben.
Ik ben het, wees niet bang.
Waar was je ? Je bent te laat.
Ze gaan naar een bruiloft in Kandahar.
Maak voort, de tijd dringt.
Kom, we gaan met hen mee.
Het wordt laat, haast je.
Neem de 4 laks, we vertrekken.
Ik hou de benen. Het is een aandenken aan mijn moeder.
Haast je nu. Het was fijn kennismaken.
Tot ziens.
Pas goed op jezelf.
Als ik praat, weten ze dat ik een man ben.
Ga zeggen dat we nichten van de bruidegom zijn.
Vraag hoe de bruid heet, voor als er controle is.
Ik zal 't vragen.
Ik ben de nicht van de bruidegom. Hoe heet de bruid ?
Ik ben zijn nicht. Wie ben jij ?
Het is een vergissing.
Ik ben de nicht van de bruid. Hoe heet de bruidegom ?
Zijn naam is Mossafer.
De bruidegom heet Mossafer. Wij zijn nichten van de bruid.
Eerst zegt ze dat ze de nicht
van de bruidegom is, en dan van de bruid.
Dit is de stem van een man die altijd de eeuwige liefde zocht,
maar steeds verliefd wordt op andere mensen...
Als ze ons wat vragen, zeggen we dat we getrouwd zijn.
Hoe heet je ?
Nafas. - Ik ben Hâyat.
We hebben twee kinderen, een meisje en een jongen.
Waarom gaan ze die kant op ?
Is dat de weg naar Kandahar ?
Ze nemen de verkeerde weg.
Vraag het aan iemand anders.
Ik breng mijn zonen naar Iran.
Als je naar Iran vlucht, ga dan mee.
Nee, we gaan naar Kandahar.
Zeg dat je de nicht van de bruidegom bent.
Halt !
Iedereen zitten !
Als ze wat vragen, zeggen we dat we getrouwd zijn.
Hoe heet je ? - Nafas.
Ik heet Hâyat.
Stilte ! Niet praten !
Zet je bagage neer.
Opstaan !
Fouilleer ze grondig.
Gooi je cassetterecorder weg.
Fouilleer hen ook. Kijk goed onder de burqa.
Hoe heet je ? - Burga.
Hoe ? - Burga.
Ga daar zitten.
Hoe heet je ? - Zaer.
Ga daar zitten.
Hoe heet je ?
Hâyat.
Hoe ? - Hâyat.
Ga daar zitten.
Gooi je cassetterecorder weg.
Jullie kunnen gaan.
Gefeliciteerd met de bruiloft.
De anderen kunnen gaan.
Jij, wacht hier. Fouilleer haar.
Hoe heet je ?
Nafas. - Wie ben je ?
De nicht van de bruid.
Ik was steeds ontsnapt aan de Afghaanse vrouwengevangenissen.
Maar nu ben ik gevangen in elk van die gevangenissen...
alleen voor jou, mijn zuster.
Met:
Niloufar PAZlRA
Sadou TEYMOURI
Safdar SHODJAI
Mollazaher TEYMOURI
Monica HANKIEVICH
Zahra SHAFAHI
Assistent-regisseur: Mojtaba MIRTAHMASEB
Kaveh MOYINFAR Hassan SARAJIAN
Camera: Ebrahim GHAFOURI
Muziek: Mohamad-Reza DARVISHI
Productie:
MAKHMALBAF FILM HOUSE (Iran)
en BAC FILMS (Frankrijk)
Scenario, montage en regie:
Mohsen MAKHMALBAF
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Frank